یگانهراه مواجهه با حقیقتِ هر امری مواجههای نقادانه است. در این که باید از نقد به طور کلی دفاع کرد، تردید نیست و این دفاع در امر ترجمه به مراتب جدیتر و حیاتیتر است. چند سالی است که به واسطهی درگیری بیشتر ما با افقهای جهانی – به رغم انزوای سیاسی، تحریمهای اقتصادی و «بومیسازی» فرهنگی – ترجمهکردن کارکردی به مراتب جدیتر و فعالتر از قبل یافته است. این امر تا جایی پیش رفته است که میتوان از جریانی تحت عنوان «ترجمهگرایان» نام برد که ترجمه را یگانه راه دستیافتن به حقیقت و تفکر راستین میپندارند. از سوی دیگر، در این سالها، تجربهی مواجهشدن با ترجمههایی پرغلط، مشکوک، گمراهکننده و غیرقابلفهم نیز به شدت افزایش یافته است. ترجمههایی که مترجمانشان یا «زبان مبداء را نمیشناسند»، یا «نگارش به زبان مقصد را نمیدانند»، یا «معنای متن را درنمییابند»؛ و یا متأسفانه همزمان به هر سه معضل دچارند… ادامه مطلب “بازصورتبندی رابطه مترجم و منتقد ؛ نوشتاری از محمدمهدی اردبیلی”
