معرفی شمارۀ 142 نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت با عنوان «حافظ و فرهنگ جهانی»
دفترماه این شماره از نشریه مشتمل بر 6 مطلب است و مطالب دیگری نیز در بخشهای ادب و هنر، اندیشه و نظر، کتاب و گزارش بهچاپ رسیدهاند. ادامه مطلب “معرفی شمارۀ 142 نشریۀ اطلاعات حکمت و معرفت با عنوان «حافظ و فرهنگ جهانی»”
ما در دنیایی از برساخته ها زندگی می کنیم، برساخته هایی که آنها را به عنوان عرف، مناسک دینی، ملیت، هویت دینی و ملی و … می شناسیم و چنان حضورشان را باور داریم که آنها را به مثابه اموری بدیهی و غیر قابل تردید، پذیرفته ایم، اما برساخته ها، در عین اینکه واقعی اند، بدیهی نیستند. ادامه مطلب “معرفی کتاب این رنج، یک رنج نیست”
ایان — ما با شش سگِ نجاتیافته زندگی میکنیم. بهاستثنای یکی از آنها، که در عملیات نجات سگهای حامله به دنیا آمد، همۀ آنها از موقعیتهای بسیار غمناکی به اینجا آمدند، از شرایطی که در آن بهشدت مورد آزار قرار میگرفتند. این سگها درواقع حیوانات پناهجویی هستند که ما خانۀ خود را با آنها قسمت میکنیم. ما بسیار دوستشان داریم، اما قویاً معتقدیم که آنها نباید از همان اول وجود میداشتند. ادامه مطلب “چرا نگهداری از حیوانات خانگی اساساً غیراخلاقی است؟”
در این برنامه دکتر موسی اکرمی و حجتالاسلام علیرضا قائمینیا دربارهی «فیلسوفان و مسائل جامعه ایرانی» گفتگو کردند.
ادامه مطلب “برنامه زاویه با عنوان «فیلسوفان ما با مسائل جامعه ایرانی چه برخوردی دارند؟»”
آیا زندگی خالی از معنا است؟ پاسخ سهراب سپهری منفی است: «زندگی خالی نیست». اما چه چیزهایی زندگی را برای او سرشار میکند؟ «در این جهان ظلمانی، در این روزگار سرشار از فجایع، در این دنیای پر از کینه»(مارگوت بیکل، ترجمه احمد شاملو)، چه آویزگاههای استواری به چشم میخورد که شاعر را مجاب میکند که «دلخوشیها کم نیست»؟
نشست نقد و بررسی کتاب «فقه و حکمرانی حزبی» اثر دکتر داود فیرحی با عنوان «فقه، حکمرانی حزبی و نظام انتخابات در ایران امروز» با حضور محمدمهدی مجاهدی، داود فیرحی، مهدی براتعلی پور و سید رضا حسینی یکشنبه 21 آبانماه 96 در مرکز مطالعات خاورمیانه برگزار شد. ادامه مطلب “فقه، حکمرانی حزبی و نظام انتخابات در ایران امروز”
برخلاف تصور عموم سواد تنها به سواد خواندن و نوشتن – سواد از راه نظام آموزش و پرورش – و داشتن مدرک تحصیلی محدود نمی شود. انسان باسواد در دنیای امروز انسانی است که از سوادهای عاطفی، بهداشتی، ارتباطی، مالی، رایانهای، تفکر انتقادی، استفاده از تلفن همراه، پژوهشی، فرهنگی، آموزشی و پرورشی، حقوقی، بصری و به ویژه سواد رسانهای بهرهمند باشد.
با توجه به تاثیر رسانهها در زندگی بشر، سواد رسانهای را میتوان یکی از مهمترین انواع سواد دانست که داشتن اطلاعات و سواد حداقلی برای انسانهای که در ارتباط با رسانهها هستند ضروری است. در مباحث سواد رسانهای تلاش بر این است که نحوه برخورد و استفاده از رسانهها را بیاموزد تا افراد در برابر رسانهها کاملا منفعل و تأثیرپذیر نباشند. ادامه مطلب “چرا سواد رسانهای؟”
در این یادداشت قصد دارم سه پدیدۀ پیش روی فلسفه در حال و هوای این روزهای فلسفه در ایران را برشمرم؛ سه پدیدهای که مطمئنا نه صرفا مختص این مقطع از تاریخ است و نه تنها زادۀ جامعه و جغرافیای ما، بلکه هم در گذشته وجود داشته است و هم احتمالا در دیگر کشورهای در حال توسعه و یا توسعهنیافته وجود دارد؛ اما شاید این روزها در کشور ما شدت و قوت بیشتری پیدا کرده است. بنابراین، این یادداشت یک متن فلسفی نیست و تنها حاصل مشاهدات و تجارب شخصی نویسنده در فضای آکادمیک و غیرآکادمیک فلسفه در ایران است. ادامه مطلب “شومنها، دیندارمآبان بیدین و مشهوران بیاخلاق”
مسئله شر از دیرباز مشکل مهمی در مقابل وجود خدای قادر مطلق، عالم مطلق و خیرخواه محض بوده است. صورت کلاسیک مسئله شر چنین است:
الف- خداوند قادر مطلق، عالم مطلق و خیرخواه محض وجود دارد.
ب- قادر مطلق، قدرت جلوگیری از شر را دارد.
پ- عالم مطلق، به وجود شر آگاه است و می داند چگونه آن را برطرف کند.
ت- خیرخواه محض، اراده برطرف کردن شر را دارد.
ث- وجود شر با وجود قادر مطلق، عالم مطلق، و خیرخواه محض در تناقض است.
ج- شر وجود دارد
پس
چ- این مجموعه متناقض است ادامه مطلب “نظریه خداباوری گشوده چه میگوید؟”
حرف اول: جنجال!
آیا عقیده هر کس محترم است؟ آیا باید به هر عقیدهای هر چه که باشد، احترام گذاشت؟ یا میتوان به بعضی عقاید بی احترامی کرد؟ حرمت یک عقیده در چیست…؟ به گمان من یک سخن بی معنا در فرهنگ و زبان ما (و شاید در همه زبان های دنیا) رواج دارد که میگویند: عقیده هر کس محترم است. یا: باید به عقاید همدیگر احترام گذاشت و سخنانی مانند آن. خیلی ها هم استدلال میکنند که: هر عقیدهای محترم نیست و فقط عقاید درست (!) محترم هستند و غیره. و شاهد هستیم که بر سر آنچه مردم آن را احترام یا بیاحترامی به عقاید یکدیگر تلقی می کنند چه بحث ها و جنجال ها و دشمنی ها و حتی جنگ ها و کشتارهای هولناکی به راه افتاده است. به گمان من «احترام به عقیده» هم از جمله حرف های بی معنا و فکر نشده است که همه آن را تکرار می کنیم و هیچکدام به آن فکر نمی کنیم. عقیده محترم نیست؛ انسان محترم است. به عقیده احترام نگذاریم؛ به همدیگر احترام بگذاریم.
