ماجرا از آنجا آغاز شد که مصطفی ملکیان در زمستان ۱۳۷۵ مقالهای در نقد ترجمه کتاب «تفکر دینی در قرن بیستم» نوشت و مجله «نقد و نظر» این مقاله را منتشر کرد. عنوان این نقد خود به خوبی گویا بود: “فرمول عقیق سفید یا اعتقادنامهی کالسِدُوان؟! ترجمهای اَسَفانگیز از کتابی شَعَفانگیز”
انتشار این نقد ترجمه در محافل فلسفی و دینپژوهی آن دوران بازتاب خاصی داشت. مترجمان آن کتاب (آقایان محمد محمدرضایی و عباس شیخ شعاعی) در شماره بعدی همان مجله (بهار و تابستان ۱۳۷۶) پاسخی منتشر کردند با عنوان “بررسی یک نقد (ترجمهای اسفانگیز از کتابی شعفانگیز)” و به برخی از اشکالات و انتقادها پاسخ دادند.
اما این پاسخ آنها، مقاله انتقادیِ بعدیِ مصطفی ملکیان را به دنبال داشت. ملکیان در شماره بعدترِ همان مجله، در مقالهای با عنوان “پاسخی به یک پاسخنُما” تلاش کرد نشان دهد پاسخ مترجمان قانعکننده نیست.
.
در این مطلب پاسخِ مترجمان به نقد مصطفی ملکیان آورده شده است.
ادامه مطلب “بررسی یک نقد (پاسخ به ترجمه ای اسف انگیز از کتابی شعف انگیز)”