ازجناب آقای محمدتقی اکبرنژاد ممنونم که یادداشت «قدمای معاصر» را سزاوار نقد دیدهاند.خلاصۀ سخن ایشان این است که تمدن غرب، موفقیتهایی دربهبود زندگی بشر داشته است، اما مقصد آن باطل و دوزخ است.
جناب آقای اكبرنژاد عزيز، این گونه پاسخها بر اين پیشفرض استوار است كه تقابل ما با جهان، تقابل ایمان با کفر و الحاد است ما در جبهه حق و ایمانیم و گروه مقابل، در جبهۀ کفر و باطل. پس همۀ خوبیهای آنان پشیزی نمیارزد و همۀ عیبها و ناکامیها ما چندان مهم نیست که ذرهای در راه و حقانیت خود تردید کنیم. اشارهوار عرض میکنم که اگر نفس ادعای دینداری و عمل به ظواهر دینی کافی بود، حق با شما بود؛ اما اگر معیار التزام به دین خدا، خردمندی و عدالتپیشگی و انصافورزی و نوعدوستی نیز باشد، آنگاه شاید ما باید هدایت شویم و به راه انبیا بازگردیم، نه دیگران ادامه مطلب “از قناعت به حلبیآباد تا شعار تمدنسازی”
