گفت‌و‌گو با آرش نراقی با عنوان آگاهی و ارتباط عاطفی

گفت‌و‌گو با آرش نراقی با عنوان آگاهی و ارتباط عاطفی
گفت‌و‌گو با آرش نراقی با عنوان آگاهی و ارتباط عاطفی
۵ (۱۰۰%) ۲ votes

اروین یالوم میگوید انسانها در رابطه بوجود می آیند، رشد میکنند، آسیب میبینند و در رابطه ترمیم می شوند.

آگاهی در کجای این رابطه قرار دارد؟

آیا این روابط ما هستند که قلمرو آگاهی ما را گسترش میدهند؟

این رابطه می تواند ارتباط میان انسان با خویشتن، با دیگری، با محیط پیرامون و یا در نهایت ارتباطی میان او با امر متعالی باشد.

آیا در برقراری ارتباط، جنس آگاهی زنان و مردان با یکدیگر متفاوت است؟

بخش دوم گفتگو با دکتر آرش نراقی پیرامون پرسشهایی با این مضمون است که ایشان با تشریح نظرات خویش به بیان نسبت آگاهی و رابطه پرداختند.

.


.

صوت گفت‌و‌گو با آرش نراقی با عنوان آگاهی و ارتباط عاطفی

.


.

گفت‌و‌گو با آرش نراقی با عنوان آگاهی و خودآگاهی

جمعیت خیریه غدیر

۲۵ دیماه ۹۵

.


.

2 نظر برای “گفت‌و‌گو با آرش نراقی با عنوان آگاهی و ارتباط عاطفی

  1. مدیریت محترم وبسایت
    در صورتی که برایتان مقدور است لینک مستقیم برای فایل های صوتی بگذارید. من اغلب با سرورهای مدیافایر مشکل دارم.

  2. اساتید بر دو گونه اند: یا وسیع اند یا عمیق. اساتید جوان معاصر با آنکه اطلاعات وسیعی دارند اما هنوز فرصت کافی تعمق ورزی نداشته اند از بس که مجبورند داخل یک سیستم رسمی پرورش می یابند و اجازه یا فرصت سرک کشیدن به حوزه های اضافی را ندارند.
    مثلا جایی درین سخنرانی، جناب نراقی با اشاره به سریال معروف دوستان friends ، که هنوز آنرا ندیده، میگوید که در اینجا مردم بقدری مشغله دارند که‌ اصلا فرصت نگاه به تی وی را ندارند و اصولا آثار تی وی شباهتی به زندگی واقعی مردم آنجا ندارد، مثلا یه عده دختر و پسر جوان درین سریال همش در کافه تریا ولو هستند و ….
    خب اولا اگه مردم آنجا روز و شب گرفتارند پس اینهمه آثار سینمایی و تلویزیونی از کجا اینهمه پرفروش و پر بیننده ترین میشود؟!
    دوما موضوع آن سریال فرندز هم همین ست که‌ مردم بعد از یکروز کاری سخت، چگونه با معاشرت اجتماعی هم خستگی شأن را رفع کنند و هم کیفیت رفتاری و اخلاقی شأن را ارتقا دهند.
    دیگر آنکه آثار رسانه ای خارجی دستکمی از آثار کتبی نداشته و بلکه انواع تخصص ها را در زیباترین تصاویر و کوتاه‌ترین زمان به عامه مردم یاد میدهد. و حقیقتا اندیشمندان و تئوریسین‌های اجتماعی بایستی برخی آثار ویدیویی ( پرفروش و جایزه دار ) را بسان کتب تخصصی، بمنزله منبعی معرفت شناسانه تلقی کرده و ازآن غفلت نکنند. حتی چون هنر هفتم ، از حواس بیشتری استفاده میکند مثل بینایی و موسیقی و … بر سایر هنرهای دیگر برتری کامل دارد. آن سکوتی که‌ سرشار از ناگفته هاست فقط در تصویر و موسیقی گفتنی میشود.
    بلاخره آنکه آثار جدید در مقایسه با آثار قدیمی ( مثل تارکوفسکی و هیچکاک و … ) به لطف تکنولوژی، پیشرفت حیرت انگیزی کرده و حداقل در نظریه پردازی مسایل اجتماعی و روانشناختی و اخلاقی و …. بسی ظریف تر و عالیتر و نخبه گرایانه تر از قدیمی ها هستند. که‌ هیچ متفکر جدی نمیتواند بی اعتنا باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *